ناسازگاری در مدرسه

سازگاري كودك در مدرسه عبارتست از مجموعة واكنش‌هايي كه توسط آن، يك دانش‌آموز ساختار رفتار خود را براي پاسخي موزون به شرايط مدرسه و به فعاليت‌هايي كه آن محيط از دانش‌آموز خواهد خواست،‌ تغيير دهد، بنابراين هر عامل يا عواملي كه اين پاسخگويي را در اين محيط جديد دچار مشكل‌ كند، زمينه‌اي براي ناسازگاري او فراهم خواهدكرد. بر اين اساس ناسازگاري دانش‌آموز مي‌تواند مربوط به موقعيت خانوادگي، ويژگي‌هاي شخصيتي، محيط مدرسه و محيط اجتماعي باشد.

برخي از والدين و هم چنين مربيان،‌ رفتار ناسازگار كودكان را به غلط تعبير و تفسير مي‌كنند. آنان به شرايط و موقعيت‌هايي كه باعث آن رفتار شده و هم‌چنين به نتايجي كه كودكان از بروز رفتار ناسازگار بدست مي‌آورند، توجهي ندارند. مشكلات رفتاري كودكان در شرايط خاصي بروز مي‌كند و نتايجي براي آنان دارد.

در مورد رفتار ناسازگارانة كودكان بايد توجه داشته باشيم كه:

اولاً، رفتار ناسازگار ياد گرفته شده است. البته اختلالاتي كه جنبة ارثي دارند را بايد استثنا كرد.

ثانياً، رفتارهاي ناسازگار مختلفي كه از كودك سر مي‌زند مانند مخالفت، كناره‌گيري و عقب‌ماندگي تحصيلي بصورت مجزاي از يكديگر فرا گرفته شده‌اند و ارتباط تنگاتنگي با يكديگر ندارند.

ثالثاً، مشكلات رفتاري در موقعيت‌هاي خاصي بروز مي‌كند.

رابعاً، هر رفتاري براي كودك نتيجه‌اي دارد و اين نتيجه باعث تكرار آن رفتار مي‌شود